کلامی از شیخ بهایی:

آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست، زیرا:
اگر بسیار کار کند، میگویند احمق است !
اگر کم کار کند، میگویند تنبل است !
اگر بخشش کند، میگویند افراط میکند !
اگر جمع گرا باشد، میگویند بخیل است !
اگر ساکت و خاموش باشد، میگویند لال است !
اگر زبان آوری کند، میگویند وراج و پر گوست !
اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند، میگویند ریا کار است !
و اگر نکند، میگویند کافر است و بی دین !
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد
و جز از خداوند نباید از کسی ترسید.
پس آنچه باشید که دوست دارید.
شاد باشید، مهم نیست این شادی چگونه قضاوت شود.

بهاءالدین محمد بن‏ حسین عاملی معروف به شیخ بهائی از دانشمند نامدارایرانی قرن دهم و یازدهم هجری است که در دانش‌های فلسفه، منطق، هیئت و ریاضیات تبحر داشت. به پاس خدمات وی به علم ستاره‌شناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ را به نام او سال «نجوم و شیخ بهایی» نامگذاری کرده بود.  نمونه ای از اشعارش را در زیر باهم میخوانیم:

همه روز روزه رفتن، همه شب نماز کردن   همه ساله حج نمودن، سفر حجاز کردن ز مدینه تا به مکه، به برهنه پای رفتن   دو لب از برای لبیک، به وظیفه باز کردن به معابد و مساجد، همه اعتکاف جستن   ز مناهی و ملاهی، همه احتراز کردن شب جمعه‌ها نخفتن، به خدای راز گفتن   ز وجود بی‌نیازش، طلب نیاز کردن به خدا قسم که آن‌را، ثمر آن قدر نباشد   که به روی ناامیدی در بسته باز کردن

/ 9 نظر / 12 بازدید
هزاران گنج

سلام عالی بود شعرش هم زیبا بود سپاس از شما بخاطر حسن انتخابتان[گل][گل][گل][دست]جوابتان را نیز در وبلاگم نوشتم

نجلا

سلام،عالی بود یوسف جان،خوشم اومد[لبخند][گل][گل]

دیبا

سلام گرامی ممنون از حضورتون خوشحال میشم باز بهم سربزنین[لبخند][گل][گل][گل]

نفیس

واقعا من دو سال پیش به این نتیجه رسیدم که هر کاری بکنم مردم یک حرفی در موردش میزنن!! برای همین کلا بی خیال نظر مردم شدم و دارم کار خودمو میکنم!! شعر آخری که از شیخ بهایی گذاشتی هم واقعا دوست دارم[لبخند]

هزاران گنج

هستی تو را به شیوه های گوناگون حمایت میکند اعتماد کن [گل]

هزاران گنج

[گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل][گل][قلب][گل][گل][گل][گل]همه این گلها تقدیم به شما ممنونم بهم سرمیزنید دوست عزیز

بهدونه

دریغا که بشریت نمی گذارد که به کعبه ی ربوبیت رسیم! و بشریت نمی گذارد که کعبه ی ربوبیت،رخت بر صحرای صورت نهد! هر که نزد کعبه ی گل رود خود را ببیند و هر که به کعبه ی دل رود خدا را ببیند.انشاالله تعالی که به روزگار دریابی که چه گفته میشود!انشاالله که خدا ما را حج حقیقی روزی کند.